Twentse najaarscompetitie 2026 zit er op

Een terugblik door Gerard Hopster.

Hoe deden de Twentse teams het?

Zoals gebruikelijk waren er ook dit keer weer de nodige promoties en degradaties te noteren, waarbij de promotie van het 75-jarige NKC’51 naar de Ereklasse de meest opvallende gebeurtenis was. De Nijverdallers werden onder leiding van coach Frank Landkroon ongeslagen kampioen en mag nu in de D-poule van de Ereklasse proberen zich te handhaven c.q. de standaatdpoule van de Ereklasse te bereiken.

In de Overgangsklasse werd het tot het eind een zenuwslopende competitie en bleef de spanning tot het eind. Coach Michel Zink slaagde er met het Vriezenveense Amicitia op de valreep in de drie slechtste nummers 3 te ontlopen en handhaafde zich daardoor in de Overgangsklasse.

Voor het Enschedese NRC’22 viel echter het doek op de laatste competitiedag. Concurrent KVZ bemachtigde in Nijnegen nog een punt waardoor uiteindelijk het onderlinge resultaat de besslissing moest brengen en in het nadeel van de ploeg van coach Chris Eldhof uitpakte.

Het Hardenbergse Juventa mag na afwezigheid van een jaar weer proberen in de Overgangsklasse succesvol te wordej. De ploeg van coach Rick Keus was duidelijk de sterkste in de eerste klas en werd dan ook ongeslagen kampioen. Concurrentie was er wel van het Enschedese DOS-WK en het Hoogeveense Thrianta, maar de Hardenbergers toonden zich in alle rechtstreekse duels de sterksten.

Coach Patrick Hage van het Enschedese DOS-WK kan desondanks terugkijken op een goed seizoen waarin met uitzondering van de duels tegen Juventa een sterke indruk werd genaakt.

Minder florissant was het optreden van het Hengelose HKC. De jonge ploeg, die dit seizoen onder leiding staat van het duo Ruben Burchartz en Rob Rottink, kwam opnieuw scorend vermogen tekort en dat resulteerde dit keer in degradatie naar de tweede klas.

In de tweede klas startte het Deldense Zwart Wit met een nieuw organisatorisch concept. De jonge ploeg had het niet gemakkelijk, maar redde het uiteindelijk wel om zich te handhaven mede door het betere onderlinge resultaat met het Zwolse Oranje Zwart.

In de derde klas was het tot het eind een spannende aangelegenheid. Zowel het kampioenschap als de degradatie werden pas op het laatste moment beslist. Blauw Zwart en Achilles/AKC wachtten tot het laatste duel: om te beslissen wie ging promoveren. De Wierdenaren hadden tot de laatste snik een favorietenrol, maar moesten uiteindelijk buigen voor een Almelose tegenstander die een opvallend sterke en vooral productieve eindfase kende. Het bleek uiteindelijk ook het verschil te gaan uitmaken bij het kampioenschap en de promotie. De Almeloers keerden na een jaar afwezigheid terug in de tweede klas terwijl de Wierdenaren opnieuw naast de promotie grepen.
SDO stond vrijwel het hele seizoen onderaan, maar slaagde er toch nog bijna in het tij te keren. Ook hier werd het onderlinge resultaat tegen Roreko beslissend en keert de ploeg van coach Henk-Jan Otten terug naar de vierde klas.

In de vierde klas kan de debuterende coach Karen Ekkel, ondersteun door Martin Bakker, terugkijken op een succesvol seizoen. De nieuwe geïntroduceerde speelwijze wierp al snel haar vruchten af en aan het eind van de competitie kon niet alleen het kampioenschap worden binnen gehaald, maat werd ook promotie naar de derde klas gerealiseerd, een plek waar TOP minimaal thuis hoort.

Het Borculose Olympia’22 werd dit seizoen geteisterd door veel blessures en deze tegenvaller had volgens coach Cisca Wierda grote invloed op de prestaties. De ploeg eindigde daardoor op de laatste plaats, maar pakte op de valreeep toch nog twee punten tegen Centrum uit De Krim.

Na de zaal, die dit jaar op 7 november start en in maart 2027 eindigt, wordt begonnen met de voorjaarscompetitie.