In gesprek met

Herman Hakkers en Edgar Korf

Korfbalvereniging Amicitia·Vrijdag 19 juni 2020·

Een dubbel interview met twee trainers die aan het einde van dit voor iedereen toch wel bizarre seizoen Amicitia gaan verlaten. Om te voorkomen dat er een min of meer geruisloos einde komt aan hun prima inspanningen voor onze club, hebben we beide heren een aantal vragen voorgelegd. En uiteraard verlaat dit tweetal Amicitia via de voordeur!

Herman Hakkers (60), verdient zijn dagelijkse boterham in de bouw en is al jaren actief in het korfbal. Als trainer en als scheidsrechter. Zijn korfbalhart klopt vooral voor zijn cluppie KIOS’45 in Sibculo, maar Herman slaat ook graag zijn vleugels uit bij andere verenigingen. Herman is een man van daden, een echte doener en bovenal een sociaal mens. Altijd bereid om ergens de helpende hand toe te steken. Het is een knappe prestatie om de grilligheid van A1-junioren om te kunnen zetten in prestaties.

Edgar Korf (44), docent elektrotechniek in het dagelijkse leven. Komt uit een ware korfbalfamilie in Wierden. Kreeg als trainer van de senioren reserves een nogal hectische periode bij Amicitia voor zijn kiezen, maar hield desondanks het hoofd koel. Positief ingesteld gevoelsmens en altijd in voor een grap of discussie.

Hoe en sinds wanneer ben jij bij Amicitia betrokken geraakt?

Herman: Dat is via Jan Nijkamp gebeurd, hij heeft mij geïntroduceerd binnen de club. Er waren meerdere opties, maar uiteindelijk heb ik gekozen voor de A1. Dat leek mij een mooie uitdaging en ik heb dat vier seizoenen met heel veel plezier gedaan.

Edgar: Ruim 3 jaar geleden werd ik gevraagd om trainer-coach te worden van Amicitia 2. Dat was het jaar dat ik stopte als speler in het eerste team van Blauw Zwart. Ik zocht een nieuwe uitdaging waarin ik nog steeds al mijn fanatisme kwijt kon. Deze vraag en mijn ambitie om trainer-coach te worden bij een vereniging buiten Wierden vielen prima samen. Ik kan dan ook terugkijken op een zeer mooie periode bij Amicitia, een prachtige vereniging met leuke mensen.

Wat is jouw meest opvallende ervaring hier tot nu toe?

Herman: Dat ik er veel geleerd heb. Mijn ogen en oren heb ik ruimschoots de kost gegeven. Fantastisch dat het korfbalniveau hoog is door de gehele vereniging. Het is niet alleen mooi om te zien, ik geniet daar ook enorm van.

Edgar: Ik ben een persoon die graag een proces mag monitoren en beïnvloeden. Dus hou ik mij niet echt bezig met opvallende momenten. Maar om er toch een paar te noemen, dan komt als eerste een wedstrijdbeslissing direct na een time-out naar boven, waarin Mariska Klinkien in de laatste seconde een doorloopbal scoorde. En natuurlijk die ene week dat ik tijdelijk hoofdcoach van Amicitia 1 en 2 werd door welbekende omstandigheden.

Waarin kan Amicitia nog stappen vooruit maken?

Herman: Gewoon op de huidige voet doorgaan. Zorgen dat de goede trainers behouden blijven voor de club. Veel energie en plezier in de jeugd steken, dat levert nu ook al prima resultaten op. Amicitia is op dat vlak goed bezig. Volhouden!

Edgar: Natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten. De lange termijn-visie kan beter worden uitgezet. Ik heb in die drie jaar vier verschillende hoofdtrainers meegemaakt en heb ervaren dat de visies soms erg ver uit elkaar liggen. Dit kan natuurlijk ook als verfrissend worden ervaren. Verder denk ik dat je spelers ook beter kunt maken als je hen individuele trainingen geeft. En dat uiteraard gericht op de vraag wat het team nodig heeft.

Waar geniet jij van en wat irriteert jou?

Herman: Ik geniet tijdens een wedstrijd het meest van een doelpunt dat voortkomt uit alle trainingsarbeid welke daaraan vooraf is gegaan. Irritatie ontstaat zodra er sprake is van een slappe instelling, spelers steeds dezelfde fout maken of niet luisteren

Edgar: Ik geniet het meest van mensen die helemaal in hun element zijn en iets willen aanpakken om het samen nog mooier en beter te maken. Als ik daarin kan ondersteunen krijg ik daar voldoening uit. Het liefst als het korfbal gerelateerd is, in de breedste zin van het woord. Mijn grootste irritatie is als mensen zeggen dat ze iets doen maar het vervolgens niet nakomen. Gelukkig heb ik dat niet veel meegemaakt in Vriezenveen.

Al plannen voor het komende korfbalseizoen?

Herman: Jazeker, het komende seizoen mag ik trainer zijn bij Blauw Zwart in Wierden. Daar ga ik het 1e trainen en coachen en ook nog de A1 trainen. Een mooie nieuwe uitdaging waar ik erg naar uit kijk.

Edgar: Voor volgend seizoen heb ik nog geen plannen. Dus waarschijnlijk ga ik bij Blauw Zwart weer een wedstrijdje spelen, fluiten en/of een jeugdteam trainen. De komende tijd maar weer wat actiever sporten en weer lichamelijk fit worden.

Met grote dank aan beide heren voor hun diensten in de afgelopen seizoenen voor Amicitia en hun bereidheid om onze vragen te beantwoorden. Zo te lezen komen ze elkaar na de zomervakantie in Wierden wel weer tegen. Is de cirkel rond.

Amicitia Facebook

Geef een reactie